O fin da misión en novembro 10 de 2008, marcou o inicio da interpretación detallada dos datos obtidos. Con todo, algúns dos datos iniciais que foron sobresalientes. O 19 de xuño de 2008 a NASA afirmou que a sonda Phoenix atopou xeo ao realizar unha excavación preto do Polo Norte de Marte. Uns anacos de material sublimaron logo de ser descubertos o 15 de xuño por un brazo de robot.
Posteriormente determinouse que o chan marciano ?polo menos onde aterrizó a sonda? é alcalino, cun pH de entre 8 e 9 e análogo ao chan da superficie próxima nos vales da Antártida.
O 31 de xullo, TEGA transmitiu os resultados dunha mostra de chan que ao principio tivera problemas para introducir no seu horno, debido a que gran parte dela adheríase á pala do brazo robótico. Segundo estes resultados, o seu contido era xeo de auga, co cal, quedou directamente confirmada a súa presenza en Marte.
O 30 de setembro, Phoenix detectou neve na atmosfera de Marte, unha observación sen precedentes. Un instrumento láser concibido para analizar as interaccións entre a atmosfera e a superficie do chan marciano, detectou neve proveniente de nubes a 4,000 metros de altitude sobre Phoenix. Segundo as observacións, os copos de neve se sublimaron antes de chegar á superficie de Marte.
Experimentos realizados cos instrumentos de Phoenix, tamén revelaron rastros de reaccións químicas entre minerales do chan marciano e auga líquida no pasado. Isto indica momentos no pasado de Marte nos cales corría auga líquida polo chan. Os datos xerados pola sonda Phoenix tamén suxiren a presenza de carbonato de calcio, o principal compoñente da roca caliza. A maioría dos carbonatos e arcillas sobre a Terra fórmanse coa presenza de auga líquida.
Moi recientemente, a análise dalgunhas imaxes mostra o que parecen ser pingas de auga líquida que salpicaron as patas da sonda trala súa aterrizaje
jueves, 5 de marzo de 2009
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario